قوانین و مقررات قوانین و مقررات

قوانين و مقررات - فرودگاه تبريز

دستورالعمل اجرایی حمل و نقل هوایی مسافران معلول و توانخواه

حقوق مسافر در پرواز های داخلی

قانون هواپیمایی کشوری مصوب 1328/04/28

 

ضمائم ایکائو

  ضميمه يك : گواهينامه كاركنان (Personnel licensing )

گواهينامه كنترلرهاي مراقبت پرواز،گواهينامه های تكنيسين تعمير و نگهداری،گواهينامه خلبان و خدمه پرواز ،كتابهاي مواد آموزشي مربوطه ،شرح مهارتهاي ضروري و مختلف مورد نياز و شرايط پزشكي استاندارد و سلامت عمومي خدمه پرواز و كنترلرهاي مراقبت پرواز از طريق آزمايشهای پزشكي دوره ای.

 ضميمه دو: مقررات هوانوردی (Rules of the Air)

اين ضميمه شامل تعاريف و قوانين كلی هوانوردی و شرايط پرواز با ديد و پرواز با كمك دستگاه های ناوبری ميباشد.

 ضميمه سه :  هواشناسي  هوانوردي بين المللی (Meteorological Service for International Air Navigation)

خلبانان نياز دارند كه از وضعيت هوای مسير و فرودگاه مقصد مطلع باشند ؛ لذا اطلاعات ضروری هواشناسي بايد در اختيار عمليات ها ،خدمه پرواز،واحدهای مراقبت پرواز ،واحدهای تجسس و نجات و مديريت فرودگاه قرار گيرد كه  در اين انكس قرار دارند .

 ضميمه چهار: نقشه های هوانوردی (Aeronautical Charts) :

نقشه های هوانوردی بر اساس استاندارد های ايكائو  ICAO تهيه شده  كه برای برنامه ريزی و سامانه های ناوبری مسيرها و ناوبری با ديد و طرح های تقرب در فرود گاه ها مورد استفاده قرار ميگيرد.

 ضميمه پنج : واحد های اندازه گيری (Unite of measurement to be use Air and Ground Operations)

همزمان با  امضاء پيمان شيكاگو اهميت استفاده از واحد های اندازه گيری يكنواخت بخوبی مشخص شد .جد اول واحد های اندازه  گيری  ICAO اساسا بصورت متريك (SI) ميباشد و در سال 1979 مقررشد اين جدول  تمامی بخش های زمينی و هوائی را در برگيرد ولی هنوز بعضی از كشورها ؛ از واحد های غير استاندارد استفاده ميكنند.

 ضميمه ششم - قسمت اول : عمليات هواپيما- هواپیمای حمل و نقل تجاری  (Operation of Aircraft)

 ضميمه ششم - قسمت دوم : عمليات هواپيما- هواپیمای عمومی  (Operation of Aircraft)

 ضميمه ششم - قسمت سوم : عمليات هواپيما- بالگردها  (Operation of Aircraft)

اين ضميمه شامل سه قسمت مجزا ميباشد و موارد زير را در بر ميگيرد:

 قسمت اول  مربوط به هواپيمای  حمل و نقل تجاری است ، قسمت دوم مربوط به هواپيماهای عمومی و قسمت سوم مربوط به بالگردها ميباشد ومطالبی را در باره ضوابط  مرتبط با انجام عمليات پرواز ايمن،كارآمد و منظم ارائه مينمايد.اين انكس عمليات شركتهای هوائی را بمنظور اطمينان از اينكه تمامی كاركنان مرتبط با هوانوردی از مسئوليتهای خود مطلع هستند و به آنها عمل می نمايند  را نيز مطرح مينمايد.

 ضميمه هفت : مليت و علامت ثبت هواپيما(Aircraft Nationality and Registration Marks)

طبق مواد 17 تا 20پيمان شيكاگو هواپيما بايد ضمن ثبت  ؛ گواهينامه دريافت نمايد و اين مدارك همواره آماده ارائه باشد . ماده 77 مقام مسئول برای ثبت مشترك و بنگاه های بين المللی را معرفی می نمايد.استانداردهای استفاده از حروف،شماره و اشكال نيزدر اين ضميمه  ارائه شده است تا طبقه بندی هواپيما و تعيين مليت آنها امكان پذيرگردد.

 ضميمه هشت :  قابليت پرواز (Airworthiness of Aircraft)

اولين گواهينامه ای كه در بر گيرنده ايمني هواپيما است گواهينامه صلاحيت پرواز است.ماده 23 پيمان ،كشور ثبت كننده را ملزم به صدور گواهينامه پرواز می نمايد و ساير كشورها بر اساس استاندارد های اين انكس آن را به رسميت ميشناسند.البته استانداردهای ايكائو جايگزين مقررات و قوانين ملی نخواهد شد.

 ضميمه نه :  تسهيلات  (Facilitation)

تسريع در ورود و خروج هواپيما ،مسافر و بار در فرودگاههای  بين المللی، تسهيل در تردد هواپيما ها ، ورود و خروج  مسافرين ،خدمه پرواز،بار همراه،پست و قوانين بين المللی سلامت مسافرين در فرود گاههای بين المللي مورد بررسی قرار گرفته است.

ضميمه ده - جلد اول - ارتباطات هوایی : دستگاههای كمك ناوبری (Aeronautical telecommunications)

ضميمه ده - جلد دوم - ارتباطات هوایی : دستورالعمل ارتباطات (Aeronautical telecommunications)

ضميمه ده - جلد سوم - ارتباطات هوایی : سامانه های ارتباطی ديجيتال (Aeronautical telecommunications)

ضميمه ده - جلد چهارم - ارتباطات هوایی : سامانه های  ارتباطی كلامی (Aeronautical telecommunications)

ضميمه ده - جلد پنجم - ارتباطات هوایی : طيف فركانس های راديویی (Aeronautical telecommunications)

 كه شامل پنج جلد ميباشد. جلد اول دستگاههای كمك ناوبری ،جلد دوم دستورالعمل ارتباطات ؛ جلد سوم سامانه های ارتباطی ديجيتال و سامانه های  ارتباطی كلامی و جلد پنجم طيف فركانس های راديوئی مورد استفاده در هوانوردی است.

 ضميمه يازده : سرويس های مراقبت پرواز(Air Traffic Services):

فضای جهانی هوانوردی  به (FIR) كشورها تقسيم شده است و هر عضو موظف است در فضاي تحت مسئوليت خود سرويس های مراقبت پرواز را  ارائه نمايد. مراقبت پرواز مسئول بر قراری سلامت پرواز،تسريع ،كارائی ،و پروازمنظم هواپيماها و كمك و اطلاع رسانی به واحد های مرتبط در موارد اضطراری ميباشد.

 ضميمه دوازده : تجسس و نجات(Search and Rescue):

اين انكس در سال 1951 ميلادی  تدوين شده و نحوه كمك رسانی  به افرادی كه در شرايط اضطراری ميباشند و يا احتمال دارد در آن شرايط باشند ، را شرح ميدهد.سازمان دهی تجسس و نجات و دستور العملهای عمليات آن ، هماهنگیها بين سازمانهای تجسس و نجات كشورها و طرح اضطراری مربوطه ،فعال سازی مراكز تجسس و نجات و تعريف مراحل سه گانه خطر (نگرانی - آماده باش - اضطراری ) مطالب ارائه شده در اين ضميمه می باشد.

 ضميمه سيزده : بررسی سوانح و رخدادهای هواپيما (Aircraft Accident and Incident Investigation):

تمام مواردی كه منجر به سانحه هوائی گردد بايستی سريعا شناسائی و از تكرار اين گونه سوانح مشابه با بررسی نمودن سوانح جلوگيری شود.حفظ شواهد و مدارك ،تعيين كشور مسئول بررسی سانحه و نحوه جابجائی لاشه هواپيما ،توصيه ها و اقدامات برای جلوگيری از سوانح مشابه و كشف خطرات قبل از آن كه موجب سانحه گردد از جمله مطالب مطرح شده در اين انكس  ميباشد.

 ضميمه چهارده : فرود گاهها  Aerodromes-Aerodrome Design and Operations, heliports

در اين انكس ؛ نحوه طراحی فرود گاه ها ؛ برق اضطراری، مهندسی ساختمان و تاسيسات ،مهندسی روشنائی ،ارائه تجهيزات نجات و آتش نشانی و دور سازی پرندگان از فرود گاه فضای باند و خط كشی سطوح پروازی ، تاكسی وی ،پاركينگ ،موانع فرودگاه و نحوه نظارت بر آن را مطرح می گردد.

 ضميمه پانزده : اطلا عات هوانوردی (Aeronautical Information Services)

اطلاعات هوانوردی برای  سلامت حداكثری پرواز؛ مورد نياز برنامه ريزان عمليات پرواز ميباشد. اطمينان از صدور بموقع اطلاعات با اطلاعيه های بين المللی  NOTAM  و تدوين كتاب AIP  و ساير نشريات از جمله مسئوليت كشورهای عضو می باشد. اين اطلاعات شامل موارد خطر آفرين،برقراری ، تغيير ،جمع آوری يا خرابی تجهيزات ناوبری و خدمات مرتبط ميباشد.

 ضميمه شانزده - جلد اول: حفظ محيط زيست(Environmental Protection-Aircraft Noise):

 ضميمه شانزده - جلد دوم: حفظ محيط زيست(Environmental Protection-Aircraft Noise):

حفظ محيط زيست در مقابل آلودگی صوتی هواپيما ی ملخدار و جت در محدوده شهر ها از سال 1969 ميلادی تدوين شده و روش اندازه گيری صدای هواپيما و تعيين محدوديت  برای صدا ی هواپيما و صدور گواهينامه مربوطه و حفظ محیط زیست در مقابل خروجی موتور هواپیما از موارد منعكس در اين انكس ميباشد.

 ضميمه هفده : امنيت هوانوردی و مفابله با عمليات غير قانونی (Security Safe garding International Civil Aviation Against Act of Unlawful Interface):

از دهه 1960 افزايش قابل ملاحظه ای در اقدامات غير قانونی در پروازيعنی هواپيما ربائی مشاهده شد و  در سال 1970،برنامه های سازمان بين المللی هواپيمائی كشوری و حفاظت در مقابل دخالت غير قانونی و كتاب امنيت تدوين گرديد و شامل ملاحظات اصلی در مورد اداره ،هماهنگی و اقدامات فنی برای حفظ امنيت هوانوردی بين المللی از طريق بازرسی های متناوب فيزيكی  و ... توسط كشورها ی عضو ميباشد.كشورها ملزم به حفظ سلامت مسافرين ،خدمه پرواز كاركنان فرودگاه و اموال عمومی ميباشند.

ضميمه هجده : حمل و نقل ايمن كالای خطرناك با هواپيما( The Safe Transport of Dangerous Goods by Air)

در سال 1983 برای اطمينان از ايمنی در حمل و نقل كالای خطر ناك  مطالبی شامل دستورالعمل های فنی تهيه شد. به طور كلی نه قلم كالای خطر ناك در اين دسته بندی مثل مواد منفجره ، خورنده ،آتش زا سمی و راديو اكتيو  وجود دارد. 

ضمیمه نوزده :(Safety Management)

ضمیمه نوزدهم در مورد مدیریت ایمنی می باشد.